Borst weg... en uitslag.

02-08-2007 00:00

Donderdag 2 aug.: uitslag

Terug in het ziekenhuis, eindelijk de uitslag van de weefselkweek. Vrijland is op vakantie dus we krijgen een ander, die er niet veel van lijkt te weten. Er is zowel goed als slecht nieuws. Het goede nieuws is, dat het een goede keuze is geweest de hele borst te amputeren. En de weggenomen lymfeklieren zijn schoon en dat is supernieuws. Het 'slechte' nieuws is, dat de tumor niet op 1 plek alleen bleek te zitten; op meerdere plaatsen in de afgenomen borst bleken kankercelconcentraties te zitten. De chirurg adviseert daarom om voor de zekerheid via een 2e operatie ook de andere lymfeklieren in de oksel te verwijderen (een zogenaamd compleet okseltoilet). Aan de ingreep zitten echter nogal wat risico's; met name aan de revalidatie van de arm (mogelijk functieverlies, mogelijk oedeem), weer een operatie zo kort op de vorige, 14 dagen met een drain etc. De chirug kan het niet echt uitleggen, het is een moeilijk geval, ze weten het zelf ook niet echt, dan maar gaan voor zekerheid... We waren er zo van overtuigd dat het nu klaar was en dat alles goed was dat dit nieuws echt als een schok komt. We willen graag eens met een andere chirurg praten. Thuis is er weer veel telefoon en uitleg en verwerken van dit nieuws.

 

Woensdag 25 juli - Woensdag 1 aug.

Het herstel van de operatie verloopt deze week goed, met kleine stapjes. De dagen vullen zich met bezoek en ik doe veel HeartMath en Journey to Wild Divine. De blaren van de pleisters zijn aan het verdwijnen, ons avondwandelingetje is ge-upgrade van een blokje naar 2 en 3 blokjes en we meten nu in tijd: 3 kwartier. Ik kan zelfs weer met mijn rechterarm m'n tanden poetsen en doe het sinds een paar dagen zonder pijnstillers. Sommige dagen heb ik het moeilijk met het feit dat het zo langzaam gaat, dat ik nog steeds niet vrij kan bewegen zonder pijn, op andere dagen verveel ik me, maar het gaat steeds een stukje beter. Blij dat het eindelijk mooi weer wordt, lekker buiten lezen op de stretcher, ik heb al een aardig kleurtje gekregen. Mensen zijn verbaasd dat ik er zo goed uitzie!

 

Dinsdag 24 juli.

De hele dag op bed gelegen, Bas is thuis, een mannetje komt de computer repareren... De huisarts komt onverwacht langs, heel aardig. Vandaag de eerste stapjes buiten - valt niet mee, heb best nog veel pijn en 100 m is een hele marathon! Ik ben ongelofelijk zwak. Maar heerlijk om buiten in het zonnetje te zijn.

Ik hoop snel te herstellen, volgende week donderdag horen we de uitslag van de lymfekieren, de tumor en wat de verdere plannen zijn. M'n leven met 1 borst is begonnen.

 

Maandag 23 juli: thuis!

Ik voel me weer een stuk beter, heb onder de douche het litteken goed kunnen bekijken en dat was OK, de zaaldokter besluit opeens de drain te verwijderen en vertelt me dan ook plotsklaps dat ik daarna eigenlijk wel naar huis kan. 's Middags ben ik thuis, de auto over bobbelige weggetjes en de trap op viel niet mee maar ik lig op de bank naar de boom en de regen te kijken terwijl er in de keuken lekker wordt gekookt, en voel me gelukkig. 's Avonds komen Ale, Gerda en Pauline langs.

 

Zondag 22 juli: dipje

Robert en Sandrine komen op bezoek. Ben weer heel snel moe. Een zware dag. Ik heb verhoging, voel me helemaal niet goed (schijnt normaal te zijn op de derde dag na de operatie), heb pijn, moet veel huilen en alles is eigenlijk te veel. Ze verwijderen de pleister, waar ik allergisch voor bleek te zijn, heb nu ook nog giga blaren.... heb geen zin om de wond te bekijken. De drain had er zondag uit zullen gaan maar dat gaat niet door omdat ie nog te veel loopt dus dat viel tegen.

 

Zaterdag 21 juli: losgekoppeld

Ik voel me goed en middags komt het eerste bezoek - mama en Nynke. Mama heeft het konijn meegenomen dus die zit thuis te wachten. Heerlijk maar ik ben snel vermoeid zonder dat ik het meteen doorheb - uurtje praten is al slopend! Ik ben erg blij als ik ze 's middags kan overtuigen de pomp en het infuus te verwijderen - stapje in de goede richting en weer wat bewegingsvrijheid.

 

Vrijdag 20 juli: the day after

De day after viel niet mee, opeens alleen zonder Bas (later zei een andere verpleegkundige itt haar collega gister dat hij nog wel had mogen komen, helaas) en naar de WC gaan als links aan de muur een infuuszak hangt, je een morfinepomp om je nek hebt en een drain rechts aan je bed, terwijl je niet kunt lopen van de pijn. Ik was een beetje down tegen het eind van de ochtend maar toen arriveerde een pakje van werk en kaarten en kon ik er weer tegen. Ik kijk naar de groene bomen in de regen en richting Delft waar Bas werkt. M'n kamergenote is heel rustig en de verpleegsters komen ons blaadjes brengen omdat wij de "leeskamer" zijn. We horen het gekakel in de kamers naast ons en zijn erg blij met onze rust. Wij hebben alleen de verpleegsters"post" voor onze deur op de gang, wat bizar, zodat we van de besprekingen van alle patienten kunnen meegenieten. Alleen als ze bij ons zijn aangekomen kunnen ze toch opeens heel zachtjes praten, dus ze zijn zich daar best van bewust!

 

Donderdag 19 juli: geamputeerd

Ik wordt wakker gemaakt door Bas die vroeg is opgestaan, het is bijna 7 uur. Geweldig geslapen. Ziekenhuishemd aan, nog een pilletje. Nog even plassen. De zuster plakt de mp3 speler met pleister aan mijn oren zodat ie niet uit kan vallen, slim, fijn meegedacht. Dan wordt ik in m'n bed met meditatiemuziek op en Bas naast me naar beneden gereden. Even zwaaien en dan een kamer met een hoop piepjes van monitoren. Ze moeten wat lachen om m'n mp3-speler maar dankzij de handtekening van die ene anaesthesist mag ie wel blijven zitten. Getob met het infuus. Ik doezel al lekker weg.

Als ik wakker wordt heb ik het geluid van dolfijnen in m'n oren. Ik krijg 2 warme dekentjes en wordt weer teruggebracht. Bij de deur staat Bas al weer klaar. Volgens hem had ik een grote grijns op m'n gezicht. De operatie was volgens de chirurg goed verlopen en ook voor ons werd het een bijzondere dag. Ik was voor mijn gevoel helder toen ik wakker werd en voelde me goed. Rest van de dag een beetje gedoezeld met het geluid van golven in mijn oren en Bas aan mijn bed. Extreme pijn in mijn hand waar het infuus zit - blijkt ie verkeerd te zitten. Blij dat de operatie toch goed is gegaan. Een broeder doet een nieuw infuus ter hoogte van mijn pols en daar voel ik niets van, wat een verschil. In de middag lieten ze de wond zien nog met een pleister erover - was verdrietig maar voor de rest OK en zag eruit zoals ik had verwacht.

 

Woensdag 18 juli: voor het eerst in een ziekenhuis opgenomen

Opname. Ik krijg speciaal een 2-persoonskamer en bed bij het raam. Ik kan tot Delft kijken. Dan radioactief spul ingespoten gekregen in de tumor (au!) zodat ze tijdens de operatie mijn lymfeklieren beter zullen kunnen vinden. Bas belooft er morgenochtend vroeg te zijn. Ik vraag een pilletje om goed te kunnen slapen.